Slakkesporen
is een surrealistische schets van een dag en een nacht uit het leven van een bejaarde, ietwat verwarde vrouw. Overdag knipt ze plaatjes uit tijdschriften en geeft de planten water. We zien de wereld door haar ogen: meubels, spullen en herinneringen leiden een eigen leven, verschijnen en verdwijnen wanneer het hen goeddunkt.
Als de vrouw aan het eind van de middag besluit haar huis te verlaten, worden tijd en ruimte elastisch. Ze maakt een wandeling door de stad, waarin de voorbijgangers verdacht veel op garnalen lijken, en komt aan op een bijzondere bestemming. Toneel en animatie worden vervlochten in dit ontroerende stuk zonder tekst.
"
Slakkesporen
biedt een adembenemend kijkspel, dat de toeschouwer meevoert in het grensgebied tussen fantasie en werkelijkheid. En dat de geestelijk verdwaalde mens de troost biedt van een sprookjesachtige verbeelding." (Juryrapport VSCD Mimeprijs)
"Het is verbluffend met welke kleine middelen de technische makers van Hotel Modern al deze gedachten, ontroeringen en associaties kunnen oproepen met de eenvoudigste middelen die denkbaar zijn." (NRC Handelsblad)
"Hotel Modern levert een oogstrelend stuk af dat wel een melancholieke zucht ontlokt maar net zo goed een opgeluchte glimlach." (Volkskrant)
