Hotel Modern

Premièrejaar 2004 Archief
De Man met Vijf Vingers

Hotel Modern schept in het theater een universum, waarin het stormachtige huwelijk tussen de dood en het leven wordt beleefd. Met behulp van miniatuur-filmsets, camera's, poppen, grote dieren, toneelspelers en een componist vertelt de groep ware en verzonnen verhalen over de broosheid van de mens.

Zo zien we een fatale ontmoeting tussen een dame en een eenhoorn, de tragische lotgevallen van een Joodse familie in de Tweede Wereldoorlog en de WTC-ramp van binnenuit gefilmd. Verschillende theatervormen, zoals live animatiefilm, bewegende kijkdozen, een musical en neo-dadaïstische voordrachtskunst buitelen over elkaar heen.

De Man met Vijf Vingers

is een zwarte revue: vrolijk, triest en wreed.

"De Rotterdamse groep belicht de dood in veel werkelijke of gedroomde verschijningsvormen op een succesvolle manier: mini-cameraatjes filmen in kleine decors en kijkdozen de beelden die op een groot scherm achter de speelvloer te zien zijn." (Leidsch Dagblad)

"Het persoonlijkste deel van de voorstelling gaat over de jodenvervolging. Hierin bundelen de Moderners al hun krachten. Het resultaat is mooi en ingetogen. Maar de daaropvolgende verbeelding van 9/11 is de indrukwekkendste; die geeft je het gevoel van hoe het moet zijn geweest in het WTC. Terwijl een van de torens toch duidelijk is gemaakt van een pak vruchtensap." (Volkskrant)

"De ontzetting als het vliegtuig waarin de lemen figuurtjes zitten zich door een wolkenkrabber boort, zal ik nooit vergeten. Het is alsof de WTC-ramp zich nu pas in zijn volle omvang aan mij openbaart, van binnenuit gefilmd en met muziek verhevigd. Zo verschrikkelijk kan speelgoed zijn." (Opzij)

Credits

Makers en spelers

Pauline Kalker, Arlène Hoornweg, Herman Helle, Wilco Kwerreveld, Clinty Thuijls

Geluidsconcept en live performance

Arthur Sauer

Teksten

Hotel Modern, Tod Davies, Joost Kalker

Maquettes, poppen en kostuums

Herman Helle, Kirsten Hutschemakers, Cathrin Boer, Mia Andrésen, Steven Dekker, Erik Bosman, Janneke Laheij

Techniek

Ray Vaessen, Marcel Lugtenborg

Ontwerp flyer

Esther/S5

Subsidie

Fonds Podiumkunsten, Gemeente Rotterdam

Met dank aan

Joost Kalker, Marion Koolhoven

In de pers

Het wrede absurdisme van de dood - schokkend verbeeld met stijve, levenloze poppetjes - keert terug in een aantal variaties, en mondt uit in een overrompelende maquetteverbeelding van de WTC-ramp. Je weet niet of je moet huilen over zoveel verspilde levens of juichen over zoveel theatrale verbeeldingskracht.

25 september 2004 Lees de hele recensie hier

Hotel Modern is er in deze voorstelling in geslaagd een consistent, scenisch stuk te maken, dat het publiek de ene na de andere hoek van de emotionele kamer laat zien!

2004 Lees de hele recensie hier

Komt dat zien en wordt ook wakker, laat u de ogen openen en af en toe beschaamd neerslaan, ontdek waar jouw plaats is. Mijne was op rij vier en het zat prima.

2004 Lees de hele recensie hier

De Rotterdamse groep belicht de dood in veel werkelijke of gedroomde verschijningsvormen op een succesvolle manier: mini-cameraatjes filmen in kleine decors en kijkdozen de beelden die op een groot scherm achter de speelvloer te zien zijn.

Leidsch Dagblad, 24 oktober 2004 Lees de hele recensie hier

De ontzetting als het vliegtuig waarin zij zitten zich door een wolkenkrabber boort, zal ik nooit vergeten. Het is alsof de WTC-ramp zich nu pas in zijn volle omvang aan mij openbaart, van binnenuit gefilmd en met muziek verhevigd. Zo verschrikkelijk kan speelgoed zijn.

Opzij, 30 november 2004 Lees de hele recensie hier

Het persoonlijkste deel van de voorstelling gaat over de jodenvervolging. Hierin bundelen de Moderners al hun krachten. Het resultaat is mooi en ingetogen. Maar de daaropvolgende verbeelding van 9/11 is de indrukwekkendste; die geeft je het gevoel van hoe het moet zijn geweest in het WTC. Terwijl een van de torens toch duidelijk is gemaakt van een pak vruchtensap.

Volkskrant, 5 oktober 2004 Lees de hele recensie hier

De Rotterdamse componist Arthur Sauer verzorgt live de muziek en de geluidseffecten. Wat hem aanspreekt aan Hotel Modern is de combinatie van high- en low tech en hun dadaïstische inslag. Heel speels, maar ook heel heftig.

2004 Lees de hele recensie hier